Jan Pietrzak - Jasne niebo
Player audio w wersji BETA. Ew. zgłoszenia błędów prosimy kierować na
Jan Pietrzak - The best of...
Kody na stronę
x
Komentarze (11)
Oglądasz 1 - 11 z 11
/ 2012-05-10 18:41:07
nawet fajna ta piosenka
/ 2012-04-24 09:19:55
@Agusia my też..
/ 2012-04-11 18:39:36
ta piosenka jest do dupy
/ 2012-04-11 15:52:22
mamy to śpiewać na akademii z okazji dnia ziemi
/ 2012-03-07 20:09:03
ale może lepiej zamiast tego co!!! ?
to tylko sam podkład radzę !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1
to tylko sam podkład radzę !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1
/ 2011-09-16 12:44:26
przerobił to trochę na styl country
/ 2011-09-16 12:44:00
Smog potworny znów zagraża Wawelowi,
Kraków ginie i Wit Stwosz oskarża nas.
Barbarzyńcy, Niemcy, Turcy, Tatarowie,
Nie zdołali tego zrobić, co nasz czas.
Póki żyje chociaż jeden biały orzeł
I królestwa swego strzeże górnych stron,
Nie powinno nam zabraknąć (i nie może!)
Serc gorących, głów otwartych, mocnych rąk.
Kraków ginie i Wit Stwosz oskarża nas.
Barbarzyńcy, Niemcy, Turcy, Tatarowie,
Nie zdołali tego zrobić, co nasz czas.
Póki żyje chociaż jeden biały orzeł
I królestwa swego strzeże górnych stron,
Nie powinno nam zabraknąć (i nie może!)
Serc gorących, głów otwartych, mocnych rąk.
/ 2011-06-11 19:10:19
Jakie do tego chwyty?
/ 2011-06-01 14:19:15
Jasne niebo, czysta woda, bujna zieleń,
Nasz prawdziwy niewątpliwy wielki skarb.
Truć i niszczyć nie pozwólmy polskiej ziemi,
Ratujmy siebie, ratujmy nasz kraj.
Przez stulecia przepływała razem z nami
Modra Wisła, najwierniejsza z wszystkich rzek.
Jeśli pomóc nie zechcemy dobrej pani,
Pozostanie po niej wkrótce brudny ściek.
Jasne niebo, czysta woda, bujna zieleń,
Nasz prawdziwy niewątpliwy wielki skarb.
Truć i niszczyć nie pozwólmy polskiej ziemi,
Ratujmy siebie, ratujmy nasz kraj.
Tam, gdzie kiedyś bursztynowy świerzop jaśniał,
Gdzie pałała dzięcielina pośród łąk.
Tam jałowej ziemi straszy pustka straszna,
Pan Tadeusz nie rozpoznałby tych stron.
Nasz prawdziwy niewątpliwy wielki skarb.
Truć i niszczyć nie pozwólmy polskiej ziemi,
Ratujmy siebie, ratujmy nasz kraj.
Przez stulecia przepływała razem z nami
Modra Wisła, najwierniejsza z wszystkich rzek.
Jeśli pomóc nie zechcemy dobrej pani,
Pozostanie po niej wkrótce brudny ściek.
Jasne niebo, czysta woda, bujna zieleń,
Nasz prawdziwy niewątpliwy wielki skarb.
Truć i niszczyć nie pozwólmy polskiej ziemi,
Ratujmy siebie, ratujmy nasz kraj.
Tam, gdzie kiedyś bursztynowy świerzop jaśniał,
Gdzie pałała dzięcielina pośród łąk.
Tam jałowej ziemi straszy pustka straszna,
Pan Tadeusz nie rozpoznałby tych stron.
/ 2011-04-11 12:13:25
o lol jakie fajne :D
/ 2011-04-11 12:11:51
;p
Oglądasz 1 - 11 z 11
